Dönülmez Yolun Son Durağı

Her zaman beterin beteri vardır demişimdir.Ama sen her canımı yaktığında bundan daha fazla yakamaz demiştim.Hep yanılan ben oldum ve sen her seferinde canımı daha fazla yakacak birşeyle karşıma geldin.Sen bunu her başardığında bende salak gibi her seferinde affettim.Evet o zamanlar sadece sevgimin verdiği körlükle affederken şimdi salak gibi diyorum.Çünkü hep birşeyleri unuttum ben; insanoğlunun bencilliğini,ne kadar verirsen daha fazla isteyebileceğini ve her seferinde daha fazla ileri gidebileceği gibi.Ve unuttuğum bişey daha vardı aslında büyüklerin dediği bir insan yedisinde neyse yetmişin de de odur.Bazı şeyleri değiştirmeye hiç bir kuvvetin yetmeyeceği gibi.Uğrunda her fedakarlığı göstersen, her hatasında da affetsen değişmeyecek bir şeydi bu. Ama ben yıllarca değişmen için, iyi olman için uğraştım. Bunu yapabildiğini gördüm de…

Gördüm ama bir şeyi hesap edememişim.Benden uzak kalmaman gerekiyormuş. Başka bir şehre gittiğin de sudan çıkmış balığa dönebileceğini hesap edememişim.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s