Mutluluk…

…Bir gün sadece bir günde olsa mutlu olmak istemez misin,diye sordu.
Bir an duraksadı,anlamaya çalıştı demek istediğini ve sonra kendini topladı.
-Karşılığında ne isteyeceksin?
-Ne karşılığı…
– Kimse karşılıksız bişey yapmaz,bir günlük mutluluğun bedeli ne olacak.Neyi alacaksın benden.Bu sefer duraksama sırası ondaydı. Böyle bir cevap beklemiyordu .Şey dedi ağzında geveler gibi -şey sadece yani hiç bişey.

Bu cevap karşılığında kahkaha
dolu bir gülüş attı.
– Bu mümkün değil dedi.Bana bir günlük mutluluk vadediyorsun ve karşılığın da hiç bir şey istemiyorsun
öyle mi,yapma buna çocuklar bile inanmaz .
-Neden buna inanmak bu kadar mı zor ,insanlar hep mi karşılık bekler.
-Hadi ama yapma kim karşılığını almadan başkası için bir şey yaparki,hemde bu bir iyilik olacak ve karşılığı olmayacak.Masal yaşını geçmedik mi biz ya.
Ellerini tuttu ve gözlerinin içine baktı,karsısında ona bakan iki dipsiz kuyu görüyordu. Bir an o bir çift gözün içinde kayboldu ,sonra bir gıcık var gibi boğazını temizledi ve.
– Inan senden hiç bir karşılık beklemiyorum. Ah pardon
sanırım bende bir şey isteyecem galiba.
Yine bir kahkaha attı şehrin boş sokaklarında yankılanırcasına . Demiştim sana karşılıksız hiç birşey olmaz diye ,dedi.
-Evet istiyorum ,sadece bana güvenmeni ve yüzünün güldüğünü görmek istiyorum .Bırak mutluluğun
sıcaklığı bedenini sarsın ve ışıltıları bana bakan şu bir çift güzel göze yansısın. Bu kadarını da çok görmezsin sanırım bana.
-Sen benden imkansızı istiyorsun. Güven aslında beş harften oluşan, ağıza söylemesi kolay gelen ama bir
insana karşı duyması artık imkansız olan bir şey ,en başta da benim için. O yüzden benden imkansızı isteme.
– Bu kadar karamsar olmak zorunda mısın?
– Bak canım biz ona karamsarlık demeyelim de sadece acı gerçekler diyelim olur mu.Hani şu yaşadığın sürece sana damarlarına kadar hissettirilen,benimsettirilen ve
hatta dayatılan acı gerçekler var ya hah tam da o işte .Bundan gerisi de sadece hikaye .Insana kaşık kaşık
verip karşılığını fazlasıyla alır ve arkalarında giderlerken sadece bir harabe bırakırlar.
Gözlerinin karanlığında kayboluyordu. Ne söylerim,nasıl ikna ederim diye düşündü. Vazgeçmek
onu bırakmak istemiyordu .Bir kere daha şansını deneyecekti .
-Lütfen bir şans ver,bir kere olsun bana izin ver .Korkma…
-Korkmak hahahahahaha…….. insanlar kaybedecekleri birşey varsa
korkarlar sadece.Benim kaybedecek bir şeyim yok ,o yüzden korkum da yok. Kazanabileceğime dair de bir
umudum kalmadığına göre bence boşa zaman kaybı olur bu.Onun için canım sende herkes gibi arkanı dön
ve kendi yoluna git beni kendimle, beni yalnızlığımla başbaşa bırak,dedi.
Ve bir hışımla arkasına dönerek tek bir kelime bile etmesine müsade etmeden koşar adımlarla yanından
uzaklaşarak karanlık sokaklarda gözden kayboldu.

Siyahgölge…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s