Annem…

Hani derler ya zamansız gidişler hep can yakar. Senin gidişin de çok zamansız oldu be annem. Daha varlığına doyamadan,bu acelen niyeydiki. Sen ki bana ayakta durmayı öğrettin,güçlü olmayı öğrettin,sabrı öğrettin ama sensiz yaşamayı öğretmedin be annem. Sana en çok ihtiyacım olduğu zaman da gitmen oldu mu şimdi.
Kim saracak benim kanayan yaralarımı,kim kaldıracak düştüğüm yerden,kim yol gösterecek bana. Sen bilmezmisinki senin deli kızını senden başkası zapdetemez,kimse önüne geçemez. Sen bütün bunları bile bile gittin annem. Ben sana gitme dedim duymadınmı sen beni. Neden tıkadın kulaklarını bana niye duymadın beni niye anne niye. Çok mu üzdüm ben seni. Sen çok mu kızdın ki bana da acele ettin bu kadar gitmek için. Söyleseydin üzmezdim be annem. Susar uslu bir kız olurdum yeter ki sen gitmeseydin be annem yeterki gidip beni terketmeseydin…
Senin gülüşüne kurban olurdum ben kadın. Sen benim sultanım,en büyük dayanağımdın gitmeyeydinde üzmeyeydin ya bizi be annem.

Annem…” üzerine 18 düşünce

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s