Amansız Çığlıklar

kız

 

Yoruldum hayat,gardım düştü. Ürkek,yalnız, biçare kız geri döndü. Amansız imdat çığlıkları kulaklarımı tırmalıyor.Duymamak için kulaklarımı tıkıyorum ama olmuyor işte beynimin için de yankılanıyor sesi.O imdat diye bağırdıkça ben kaçmaya çalışıyorum. Karanlıkta koşuyorum koşuyorum ama olmuyor ben uzaklaşmaya çalıştıkça o daha çok yaklaşıyor. Karanlığın içinde umarsızca bir ışık,uzanacak bir el,yol gösterecek birini arıyorum. Arıyorum bulamıyorum. Sanırım ona teslim olmam gerekiyor ama bunu istemiyorum.Bir yol bulup bu karanlıktan çıkmak ve o küçük kızı artık duymak istemiyorum.

SİYAHGOLGE…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s