Her Aşk Ayrılıkla Sonlanmaz

gg

-Çok güzelsin biliyorsun dimi,sana bakmaya doyamıyorum bir türlü.
-Güzel olmanın kime ne faydası olmuş ki bana olsun.-Neden öyle söyledin şimdi?
-Neden söylemeyeyim ki,yaşadıklarımı az çok sende biliyorsun.Güzel olmanın hiç bir faydası yok karşındaki sana değer vermediği sürece.
Sonra sessizce başını öne eğip,gözlerine dolan yaşları gizlemeye çalıştı.Efe eliyle çenesinden tutup başını yukarı kaldırdı,gözlerine baktığında yaşadığı acının ne kadar derin olduğunu anlamaya çalıştı.Onun yaralarını sarmak istiyordu.Biliyordu başından çok şey geçmişti.Anne ve babasını küçük yaşta kaybetmiş,teyzesi 18ine girer girmez 50 yaşındaki bir adamla zorla evlendirmişti.1 sene önce de eşi geçirdiği trafik kazasında ölmüş,hiç çocuğu olmamıştı.
Efe bütün bunları düşünürken hala gözlerine bakıyordu.O kadar derin o kadar manidar bakıyordu ki gözlerini bir türlü çekemiyor etkisinden kurtulamıyordu.Bir sürü şey geçti kafasından.Acaba onu  nasıl teselli edebilirim,yaşadıklarını unutturabilirmiyim?Keşke elimde bir sihirli değnek olsaydıda yaşadığı tüm acıları yok edebileseydim,diye.
Gerçekten çok güzeldi,hani derler ya bir gören dönüp bir daha bakar işte aynen öyleydi.Adeta şiirsel bir güzellik.Ama işte hayatı aynı güzellikte geçmemişti.Efe hala aynı şeyleri tekrarlıyordu içinden,ne olabilir,ne yapabilirim ne ne…En sonunda aklından geçenler dudaklarından kelimelere döküldü.
-Gel desem,benimle gelir misin?
Şeyma duraksadı biran,hiç böyle birşey beklemiyordu.Bir an afalladıktan sonra kendine geldi.
-Nasıl yani?
-Benimle gel,yaşadığın herşeyi,her acıyı ardında bırak ve benimle gel.
-Bu mümkün olabilir mi ki?
-Neden olmasın?Eğer benimle gelirsen sana yaşadığın herşeyi unutturabilirim.
-Evet söylediklerin çok güzel,ama buna inanmam mümkün değil.
-Ne yaşadığın,geçmişteki evliliğin umurumda bile değil.Sadece benimle gelmeni ve herşeyi unutmanı istiyorum.Gidelim buralardan geçmişinle beraber herşeyi arkamızda bırakıp gidelim.İstersen kimsenin tanımadığı bilmediği bir yere yada senin istediğin bir yere,benim için farketmez yeter ki sen yanımda ol.Seni çok seviyorum Şeyma ve kaybetmek istemiyorum.
Şeyma, Efe’nin dedikleri karşısında adeta mest olmuştu.Sanki sevdiği bir müziğin ezgileri çalınıyordu kulağına.”Bir kendine gel” dedi içinden,ne yapıyorsun.Mantığıyla kalbine hükmetmeye çalıştı,ama şu an bu pek mümkün olmuyordu.Çünkü oda Efe’yi seviyordu.
-Peki nasıl olacak bu,dedi Şeyma Efe’nin yüzüne bakarak.
-Canım,biliyorsunki ben bir memurum ve tayinimi istediğim yere aldırabilirim,şu an sadece gitmek istediğin yeri söylemen yeterli.Sen yeri söyle,kendini ve gerisini bana bırak yeter.
Şeyma önce Efe’ye baktı,sonra da kafasını çevirip dalgın gözlerle denizi seyre daldı.Bir anda kafasını Efe’ye çevirip;
-Tamam,dedi.Seninle geliyorum.
Efe önce duyduklarına inanamadı,emin olmak için tekrar sordu ve aldığı cevap karşısında heyecandan hemen Şeyma’yı kucaklayıp döndürmeye başladı.İki aylık birliktelikleri vardı henüz,ama o iki aya o kadar çok şey sığdırmışlardı ki iki bedende tek bir kalp olmuşlardı.
Aradan dolu dolu bir ay daha geçmiş,bütün hazırlıklar tamamlanmıştı. Efe,Şeyma’nın isteği üzerine tayinini doğuya aldırttı.Şeyma evden sadece kıyafetlerini ve annesiyle babasının resmini alıp valizine yerleştirdi.Geri kalan herşeyi yaşantısıyla beraber geride bırakmak istedi.Artık hazırdı,tam o sırada kapı çaldı gelen Efe olmalıydı.
Valizini alıp kapıya doğru gitti,evet gelen Efe’ydi taksiyle Şeyma’yı almaya gelmişti.Beraber taksiye binip otogara doğru yola koyuldular.
Ve işte o an gelmişti artık.Valizleri taksiden alıp otobüsün bagajına yerleştirdiler.Yönelip otobüse bineceklerken Şeyma bir an duraksadı ve dönüp arkasına doğru son bir kez baktı dudaklarından şu kelimeler dökülmeye başladı.
-Elveda içimi acıtan şehir,elveda çocukluğum,elveda gençliğim.Burdan giderken gittiğim yol boyunca acılarımı da ardımda bırakacağım.
Gözleri yine dolmuştu.Üzüldüğü tek şey anne ve babasının mezarına bir daha gelemeyecek oluşuydu.Zaten onlardan başka da onu buraya bağlayan hiç birşey yoktu.
-Elveda acılarımın şehri,annemle babam sana emanet onlara iyi bak,dedi.
Otobüse binip Efe’nin yanında ki yerine oturdu.
-Artık ölene kadar senin yanın benim yanım,dedi Efe Şeyma’nın ellerini sıkıca tutarak.
-Senin yerinde benim yanım,dedi Şeyma’da.
Ve hareket eden otobüsle kendilerini bekleyen geleceklerine doğru huzurlu ve mutlu bir şekilde yola çıktılar.
SİYAHGOLGE…

Her Aşk Ayrılıkla Sonlanmaz” üzerine 9 düşünce

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s